کک‌کی که مانده گم

کاش زمستان بود و می‌توانستم در سوییشرت کلاه‌دارم قایم بشوم و ساعت‌ها در سرمای شبانه راه بروم تا تمام بشوم روی یکی از نیمکت‌های بلوار کشاورز شاید، یا روی چمن‌ها کنار اتوبان. 

۱۱ قلب
طوری پراکنده‌ایم در جهان
که جز کلمات هیچ‌چیز نداریم.
آرشیو مطالب
طراح اصلی قالب: عرفان .در بهار نوری‌ست