درباره‌ی نگارنده

نام من خورشید است. غروب‌ها با یک‌ لیوان چای می‌نشینم روی کابینت آشپزخانه، پیشانی‌ام را می‌چسبانم به شیشه‌ی سرد پنجره، چشم می‌دوزم به آن تکه‌ی آسمان که از این‌جا پیداست، تا وقتی که تاریک تاریک بشود.



طوری پراکنده‌ایم در جهان
که جز کلمات هیچ‌چیز نداریم.
آرشیو مطالب
طراح اصلی قالب: عرفان .در بهار نوری‌ست