الهی، ان اخذتنی بجرمی، اخذتک بعفوک. و ان اخذتنی بذنوبی، اخذتک بمغفرتک.

و ان ادخلتنی النار، اعلمت اهلها انی احبک.

الهی، ان کان صغر فی جنب طاعتک عملی، فقد کبر فی جنب رجائک املی.

الهی، کیف انقلب من عندک بالخیبه محروما، و قد کان حسن ظنی بجودک ان تقلبنی بالنجاه مرحوما.

الهی و قد افنیت عمری فی شره السهو عنک و ابلیت شبابی فی سکره التباعد منک.

الهی فلم استیقظ ایام اغتراری بک و رکونی الی سبیل سخطک.

الهی و انا عبدک و ابن عبدک قائم بین یدیک متوسل بکرمک الیک.

الهی انا عبد اتنصل الیک مما کنت اواجهک به من قله استحیائی من نظرک.

و اطلب من عفو منک اذا العفو نعت لکرمک. 


خ. یه شعر عاشقانه س 

خ. شعبان هم به آخر رسید. کی این داغ رو از دل ما برمیداری؟